سلام

معبودم را فراموش نکرده ام ،اگر چه من هم آدمکی مثل آدمکهای بی احساس اطرافت بوده ام ، مقصر تمام تصادفات نا خواسته..

اما گاهی بهترین شعر برای ستایش معشوقه ات لبخندیست به تلخی از دست رفتن هرچه از دست نرفتنیست . اما میرود ، چون تو..

لنا! زندگی همه اش لبخند است همه اش دلدادن است همه اش درد است و همه اش دزد است!

دزدانی که دردت را نمی دزدند

دزدانی که دل نمی دهند دزدانی که لبخند می زنند

آن درد که می گفتم از هر طرف که بخوانی درد است،! هیچ دزدی نمی دزدد چون دزد را هم از هر طرف که بخوانی دزد است.

من قولم را فراموش نکرده ام و تا پشت بام قیامت آنجا که می توان دوزخ را به تمسخر گرفت عهدم را نخواهم شکست.

راستی از گرگهای اطرافت چه خبر؟ هنوز هم برای تفریح به مرگ تدریجیه آهوان شیر خوار میخندند؟! هنوز هم با همه گرگ بودنشان به جای مادر به آنان تکیه می کنی؟! گرگ را هم از هر طرف بخوانی گرگ است ، بوده و می ماند.

درد میزاید، اما درد نمیدزدد.

اما لنا ! دنیا اگر گرگ زیاد دارد تو چرا کبک واره هستی؟

می دانم حرفهایم هنوز هم برایت بی اهمیت است و .....

تو مرا خوب می شناسی ، سنگ از اندیشه ی من میرقصد اما نزدیکان من دوست دارند هر روز سنگ به سرشان بخورد . ای کاش جای اینهمه لجبازی یک بار فقط یکبار به سر هم سنگ نمی زدند و سرشان به سنگ میخورد.

وقتی کسی به سرت سنگ بزند تو هم سنگی به سرش میزنی ولی وقتی سرت به سنگ بخورد دیگر نمیتوانی انکار کنی که کج قدمی از خودت بوده نه از دشمنان.

احساس می کنم به بوی اشک و پر بالش عادت کرده ای

احساس می کنم اکنون که قحطیه باران است هر روز زیر دوش آب اشک می ریزی مثل کودکی های بی اثبات من که هیچ کس از آن روز ها خاطره ای به یاد نمی آورد.

 مبادا کمبود باران را حالا که من از تو میگویم جبران کنی!

برای توم‍ژده ای دارم هم طعم عسل

البته، اگر هنوز تشنه ی لنا بودن هستی

نمی دانم خوانده ای یا نه! جایی نوشته بودم ((اگر لحظه همان همیشه باشد که هست!، در یک لحظه همه ی همیشه را به باد خواهیم داد)) و من احساس میکنم لحظه همیشه است و تو همیشه ات را از دست داده ای. امروز میخواهم حرفم را کامل بنویسم پس بیافزا که اگر لحظه همیشه باشد که هست!، هر لحظه می توانی همه ی همیشه ی از دست رفته ات را پس بگیری .

آری ! درد  درد درد آری دزد دزد دزد و گرگ گرگ گرگ و کبک کبک کبک

همه با تو هستند و تورا به خاک و خون و بغض کشانده اند معصومیتت را به باد داده اند ، خوار شده ای، همه را می دانم . و این را نیز می دانم که تا مریم مقدس شدن فقط یک تبسم به معجزه ی خدای من راه مانده.

لنا! خدای من مدتیست آغوشش را باز کرده که روی ماه تو را ببوسد. خدای مرا ماچ کن و همیشگیت را به همه ی همدردانت اهدا کن

و به من قول بده بعد از این خدارا هر لحظه ماچ کنی

همیشگیت مبارک لنا!

سیاوش مهرورز